Kijk eerst
naar het licht.
Zit je kind in Groen, Geel of Rood? Wat je doet, hangt af van waar het zenuwstelsel zit.
Eerst kijken
Groen
Geel
Rood
Dan doen
STOP
De Berg
De Voetjes
Voor je iets doet, kijk je eerst waar je kind zit — zoals bij een stoplicht.
Groen
Je kind is bereikbaar. Het kan luisteren, nadenken, leren en samenwerken. Woorden landen.
Geel
Er komt spanning bij. Je kind wordt korter, stijver of minder soepel. Dit is de belangrijkste zone: hier kun je nog bijsturen.
Rood
Het is te veel. Het denkende brein doet even niet mee — je kind is niet onwillig, het kán gewoon niet. Uitleg, straf of harder duwen landt nu niet.
Zit je kind in Rood?
Dan is de eerste stap: STOP.
Niet doorduwen. Niet uitleggen. Eerst zakken.
Daarna kijk je niet naar de hele berg.
Je kijkt naar de voetjes: wat is de kleinste
volgende stap die nu wél kan?
En als iets nog niet lukt, is dat geen eindpunt.
Het betekent alleen: nog niet.
En jij?
Biologie is besmettelijk. Als je kind in Rood zit, sta jij vaak zelf in Geel of Rood — en je kind voelt jou sneller dan het jou begrijpt. Doe daarom eerst je eigen reset: diep in door je neus, nog een kleine snif erbij, en traag uit door je mond. Laat je schouders zakken. Jij bent het anker.
Groen woorden landen.
Geel spanning loopt op; hier kun je nog bijsturen.
Rood het is te veel; eerst zakken.
STOP afstand, adem, wacht.
De Berg het grote doel.
De Voetjes de kleinste volgende stap.